در کنار ناخدا بودم که خوابم برد...

وقت بیداری

باد جهازش را

برده بود با خود

پیرمرد بر عرشه ی گوری

 آرام خفته بود.

درختی متلاطم

از رویایش قد می کشید

تاباد سکان به دست

دست کم

برگهایش را پارو زنان

تا همین نزدیکی ها برده باشد...