اگر ابري نباريد

و زمين قرن ها نرويانيد ....

در سر انگشتان به خاك نشسته ام...

گرماي زندگي را.

گو كه باكي نيست

با بو سه اي ...

دگر بار ريشه خواهم زد

ونور خواهم پاشيد.

چونان فانوسي اصيل

روييده بر دامان تاريكي

تا راهگشاي عشاق هميشه نوميد باشم.